Οι Χοροί του Νίκου Σκαλκώτα είναι έργο εμβληματικό για τη Ελληνική μουσική, γεγονός που αποδεικνύεται τόσο από τις αμέτρητες εκτελέσεις εντός και εκτός Ελλάδος, όσο και από τις πολλαπλές εκδόσεις και ενορχηστρωτικές αναπροσαρμογές –για συμφωνικά και μεγάλα σύνολα πνευστών αλλά και για μικρά σύνολα διαφόρων συνδυασμών. Οι συχνές επανεκδώσεις και εκτελέσεις του κύκλου των χορών καταμαρτυρούν το ενδιαφέρον των μουσικών εκτελεστών, των μαέστρων και των ορχηστρικών συνόλων λόγω της υφολογικής ιδιαιτερότητας τους, που παραπέμπει στην ελληνική παράδοση, αλλά και λόγω της επικοινωνιακής τους αμεσότητας με το ευρύ ακροατήριο. Στo παρόν κείμενο θα επιχειρηθεί ανάλυση στη μοτιβική-θεματική, αρμονική και ενορχηστρωτική συγκρότηση του Κρητικού Χορού.
